Şefkat, merhamet, güzellik ve diğer iyi şeyler kötülüğü gizleyen perdeler sadece. Güzel görünüşlü zehirli bitkiler gibiler. Yeryüzünde sonsuz bir kötülük var ve insan var oldukça bitmeyecek
Bir ara akvaryuma balık almayı düşünmüş sonra vazgeçmiş.
“Galiba hiçbir canlıya tahammülüm kalmadı,” diyor.
Benim canlı olup olmadığımdan şüpheli
Büyük evler bende katlanılmaz bir terk edilmişlik duygusu uyandırıyor. Bu yalnızlıktan farklı bir şey. Seçilmiş bir yalnızlık olsun ya da olmasın, yalnızlıkta insanı değerli kılan, soylu bir taraf var. Yalnız insan geçmişine bakabilir, geçmişinden acı duyabilir, kederlenebilir ama bakabilir. Oysa terk edilmişliğin soylu bir yanı yok. Acınası bir durum, sen istediğin halde istenmemek
Aklımda Sanem varken göğsümde muazzam bir orman gürüldüyor, okyanusu yutabilirim. İkimiz birlikteyken başkalarından farklıyız, yer yüzünde nefes alan her canlı gündüz, sadece biz ikimiz geceyiz. Sanem hayatıma girdiğinden beri kaderi şaşırtmak düşüncesi peşimi bırakmıyor. Ama insan kaderi nasıl şaşırtabilir ki?
