Birincisi bu kadar çok göçebelik kararsız bir ruhun belirtisidir yöresine bakmaktan,başıboş dolaşmaktan vazgeçmezse,çekildiği sakın köşede güçlenemez insan.
Zaman zaman ruhun büyük bir sevincin ve serbestliğin içine çekilmesi gerekir. Kasvetli olan ayıklık bir zaman bırakılmalıdır.Zaman zaman sarhoşluğa kadar gitmek gerekir bizi batağa saplayacak kadar değil ama bastıracak kadar o kaygıları başımızdan atar ve en derinden başlayarak ruhu harekete geçirir ruhu kaygılarının kölesi olmaktan kurtarır.
Cahillerin sözlerini bağırsak gurultularıyla aynı tutarım ha yukarıdan çıkartmışlar ha aşağıdan ne fark eder. Sözlerden korkmak bir insan için ne budalalık.