Yüreğimin yandığı dostum,Onurdan başka hiçbir şey beni köye dönmekten alıkoyamazdı.Ama şuanda sefer başlamak üzereyken,kendi mutluluğumu vatanıma olan borcuma ve sevgime tercih edersem sadece silah arkadaşlarımın karşısında değil kendi gözümdede onursuz bir duruma düşerim.Ama bu son ayrılık.İnan bana savaştan hemen sonra hala hayattaysam ve sen beni hala seviyorsan,seni alev alev yanan göğsüme sonsuza dek basmak için herşeyi bırakıp yanına koşacağım.
Size son kez söylüyorum:Tüm dikkatinizi kendinize yöneltin,duygularınızı zincirleyin ve mutluluğu tutkularda değil kendi yüreğinizde arayın mutluluğun kaynağı dışarıda değil içimizdedir.
Yedinci olarak ölümü o kadar sık düşünmeye çalışın ki... size korkunç bir düşmandan çok,bu korkunç yaşamın zorluklarından yorulmuş ruhunuzu kurtarıp ödüllendirebileceğiniz ve huzur bulabileceğiniz bir yer olarak görünsün.
Evet,sevgili dostum,seven yüce gönüllü,asil ruhlu erkeklere rastladım;ama ister aşçı olsun ister kontes satılık olmayan bir kadına rastlamadım.Bir kadında aradığım o ilahi saflığa,sadakate bugüne kadar hiç rastlamadım.Böyle bir kadına rastlasaydım onun için hayatımı verirdim.