Kübra AVCI
@Kbra259
Atılan güller solar geride hep taşlar kalır.
5 Ekim 1997
151 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kan ve endişe
Kardeşimin hikayesi Zülfü Livaneli’nin Seranad kitabından sonra okuduğum üçüncü kitabı ve gerçekten olay örgüsünün cezbediciliği bir gece de okuyup bitirmeme sebep oldu . İnsan bu evrenin en üstün mahluku evet ! Böyle olmamıza sebep olan şey ise mükemmel bir sır olan : Beynimiz.
O karmaşık beynimizin bizim üzerimizde ki etkisi, aşk , hatırlamak ve acı üzerine kurulmuş bir olay örgüsü…
İnsanı içine çeken girdap etkisi …
Ve insan kesinlikle unutabilirse yaşıyor !
Sadece insan
Kitabı da içindeki insan kavramının ikiye bölündüğü gibi ikiye bölebiliriz. İnsan nasıl bir temel yani birinci kişi ve ikincisinden oluşuyorsa kitapta öyle. Bir anlatılmak istenen birde görünen olmak üzere ikiye ayrılmıştır benim gözümde. Birinci kısım yani anlatılan insandır. İnsan ama öyle bir insan ki; olması gereken, olduğu kendi, bunalımları, sezişleri, konulduğu mertebeler ve aslında oldukları yer.
İkinci kısım ise görünen yani ilk bakışta elimize gelen hayat gibi karmaşık ve kötü yani bi nevi aslında bu dünyanın bu kadar oluşu, bu kadardan kastım aslında herkesin yaşamak dediği şeyin koca bir hata ve yanlış silsilesi içinde çöp oluşu. Umarım ki insanlık bu kadarlıktan bir gün çıkar bir gün bir an bi aydınlık olur. Yaşamak dirilir yeniden küllerinden.
Badem ve Sarı
Her insanın hayatının belirli kelimeleri vardır.Hep karışısına çıkmasını istediği ya da çıkarmak için emek verdiği. Benimde kelimelerim var. Bu kitap bana hayatımda derin izleri olan iki adamın benim hayatımda oluşturdukları kelimeleri, en derin acıları ve hüznü içinde barındıran bir yadigarı hemen okuyup içime işlemesi için acele edecek kadar çok, bi o kadar da sinemden uzaklara gömmek için aynı aceleyi gösterecek kadar fevrice bi çırpınış sergilememe sebep oldu . Ki bu kelimelerin bu hisleri umarım sadece bana aittir ve umarım aynı şekilde başka bir insan bu kitaba benim gözümle bakmaz.
Ölüm, iz ve badem ağaçları …
Sarı ve sonsuz ihanetleri de unutmamak lazım.