Cengiz Aytmatov'un okuduğum ilk kitabı. Aytmatov'a ilk büyük şöhretini kazandırmış ve bu kitap çoğu kişi için en güzel aşk hikayesi olarak değerlendirilmiş. Benim için en güzel aşk hikayesi olmasa da saf bir aşkı küçük bir çocuğun ağzından güzel cümlelerle anlatması bakımından etkileyici bir yanı var. Yazarın kalemini fazlasıyla merak ediyordum, çok samimi sade akıcı bir anlatımı var Aymatov'un.
Kısa sürede bitirilebilecek bir kitap. Kısa bir kitabı uzun uzadıya yazmak istemiyorum. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim :)
''fakat her şey geçer. Her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin manası yoktur. İnsan birazcıkta kalender olmalıdır!''
''Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyefendi! Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var...''