İnsan, sadece misafir olduğu bir hayatta her şeyi mülkü sanıyor. Oysa avucumuzda tuttuğumuz ne varsa vakti gelince gidecek. Korku, gitmesine izin veremediğimiz her şeyin toplamı.
Bazı şeyleri değiştiremezsin. Bunu kabul edip yoluna devam ettiğinde, zihnindeki gürültü yavaş yavaş susar. Yapacak bir şey yok dediğin o an, aslında hayatın en sakin ve net hâlidir.