Ezgi ÇAKAR
@Kedisevgilisi
5 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
" Aptalca, üstelik boşuna olduğunu biliyorum," demişti, " ama elimde değil. Hep bir gün onu, dokuz ay boyunca kendi kanımla beslediğimi bilerek, kollarımın arasında tutacağımı hayal ettim; bir gün gözlerine bakmayı ve orada seni ya da kendimi görüp şaşırmayı, sonra bebek büyüdüğünde senin ya da benim gülümseyişimi görmeyi... Bunlar olmayınca... Yanılıyor muyum?
"Hayır," dedim.
" Bencillik mi ediyorum?"
"Hayır, Süreyya. "
"Bak eğer bunu gerçekten yapmak istiyorsan...?"
"Hayır," dedim "Eğer yapacak olursak, en küçük bir kuşkumuz olmamalı;ikimizin ortak kararı olmalı. Aksi halde bebeğe haksızlık etmiş oluruz."
Başını cama dayamış, başkaca bir şey söylememişti. "
"YAŞAM BİR TRENDİR, ATLA."
"Gece yarısına doğru, baba onu yatırmamızı istedi. Süreyya'la onu kucakladık,kollarını omuzlarımıza attık. Ben onu yatağa yerleştirirken, Süreyya baş ucu lambasını söndürdü. Baba eğilmemizi söyledi, her ikimizi de öptü.
" Az sonra morfininle suyunu getiririm, Kaka can," dedi Süreyya.
"Bu gece istemem," dedi baba. "Bu gece ağrım yok."
"Peki" dedi Süreyya. Bahtaniyesini üzerine çekti. Kapıyı kapadık.
Baba bir daha hiç uyanmadı. "