Gitmek, sinemde bir sızı oldu; ne tam kaldı ne de bütünüyle geçti. Adı konulmadı belki ama içimde hep bir yerini korudu. Bazı gidişler mesafeyle değil, insanın içinde bıraktığı boşlukla ölçülüyor; sesi kesilse de izi uzun süre kalıyor..
Dedim mutlaka masaldır bazıları
giderdin dedim
gittin ve gittiğin kırk gece sana uyudum
aklım ödünç
ellerim yanlış
dedim benim seninle kırk kere fotoğrafım var
senin bundan kırk kere haberin yok
dedim ve uyandım!
başkasının sesiyle devam ettim dünyaya.
Yok yok
sonra muhakkak ruhum yırtıldı benim
aklım yırtıldı da bunu sular söyledi
doğru yukarıdan aşağıya düşen şeylere denirmiş
zaten dünyaya masalını düşmeye gelirmiş insan.
Umur derdik buna artık kalmadı
sonra sonra anladım
insan ancak güzel bir acıyla kalabilirmiş dünyada
bazen gidilirmiş
gitmekle ilgili şiirler okunurmuş ya da
sonra uyandım
başkasının ayaklarıyla devam ettim dünyaya.