İçimde bir acı var.
Ama acısı olan bağırır, dövünür, isyan eder...
Ben susuyorum.
Gıkkım çıkmıyor.
Ne bir kelime dökülüyor dudaklarımdan,
ne bir gözyaşı yol buluyor yanaklarıma.
Sanki içimde kopan fırtınaları boğmuşum da,
şimdi enkazın altında kendim kalmışım.
Kime anlatsam eksik,
kimi dinlesem yabancı.
Ben bu kargaşanın ortasında,
kendi sessizliğime esir düşmüşüm.