Artık kimsenin derinliği yok.
İlişkiler yüzeysel, duygular sahte.
Sevgi yerini ilgi arayışına, bağlılık yerini geçici heveslere bıraktı.
Herkes birine değil, bir hisse bağımlı.
Kalpler kalabalık içinde yalnız, ses var ama anlam yok.
Zamanın ruhu boşlukla dolu;
samimiyet unutulmuş, sadakat modası geçmiş bir değer artık.
Herkes geçiyor birbirinin hayatından iz bırakmadan,
çünkü kimse kalmak istemiyor, sadece yaşamak değil, tüketmek istiyor...