Kevs
@Kevseeer
İstanbul
15 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Arachnoid Mater üç serilik bir kitabın ikinci kitabı. Serinin ilk kitabı olan Pia Mater'i çok beğenerek okumuş ve herkese övgüyle bahsetmiş biri olarak ikinci kitabı bu kadar geç okumamın tek sebebi
Bir kitaptan beklentisi ne olmalı insanın? İçine çeken bir olay örgüsü mi? Her biri bütünüyle gizem barından karakterler mi? Her satırının altına gizlenen bilgiler, ilgiyi üstüne çeken gerçekler mi?
“Ey Yusuf’un Rabbi, dedi,
kar aydınlığıyla yıka gözlerimi.
Ey sevinç anının ışığıyla içleri yıkayan,
arınmanın sevinciyle doldur kalbimi.
Evrenin henüz yaratıldığı, ırmakların henüz yaratıldıkları an aktığı yataklar içre aktığı o sonsuz sükut anının huzuruyla doldur içimi.
....”
Böyle başlamıyor Züleyha söze, böyle bitirmiyor da... Ama kitap boyunca büyüyen, değişen, durmaksızın kendini eleştiren bir Züleyha’yı hissederken en çok bu andaki hisleri, arayışı ve bulduğundaki teslimiyeti etkiledi beni.
Ne istediğini, kalbinin kimin ellerinde titrediğini bilen bir kadın Züleyha, ama Yusuf’una olan sevdasının, isimlerinin asla silinmeyecek bir kalemle yazılacağını adının yanında daima sevdasının olacağını bilmiyor.
Bizim de bu sevdada bildiklerimizle bilmediklerimizle bezenmiş bir kitap... İlk kelimeden son cümleye dek hevesle, merakla okuduğum muhteşem bir eserdi.
Kiraz Ağacı İle Aramızdaki MesafeEdebiyat
“Bütün çocuklar karanlıktan korkar”
Mafalda’nın hikayesi böyle başlıyor. Mafalda dokuzuncu yaşının sonlarında küçük bir kız çocuğu ve karanlıktan korkuyor; ancak onun karanlığı geldiğinde diğer çocuklar gibi tekrar ışığa ulaşma şansı olmayacak, bu yüzden karanlıkla barışmanın bir yolunu bulması gerekiyor.
Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe kitabı bir hastalık sebebiyle görme yetisi yavaş yavaş kaybeden ve altı ay sonra tamamen karanlıkta kalacağını bilen bir kız çocuğunun hayatla verdiği mücadeleyi anlatıyor.
Şişman kedisinin ona yol arkadaşlığı yaptığı okul yolunda her gün selamladığı bir kiraz ağacı var ve Mafalda ona varana dek attığı adımları sayarak ne kadar uzağı görebildiğini hesaplıyor. Her geçen gün azalan mesafe aslında onun hayat için olan sevincini sorgulamasına sebep oluyor.
Arkadaşlığa en çok ihtiyaç duyduğu çocukluk çağında Mafalda; ve onu olduğu gibi kabul etmenin yanı sıra onunla vakit geçirmenin oldukça keyifli olduğunu fark edecek yaşıtları yok. Bu yüzden kendisini oldukça yalnız hissettiği dönemlerde kiraz ağacına biraz daha bağlanıyor.
Küçük bir kızın gözünden dostluğu, bağları ve güzellikleri görüyoruz bu kitapta.
Kiraz ağaçlarının, olduğundan farklı davranan arkadaşların, her koşulda birbirine bağlanan ailenin, gri tüylü kedinin, amazon kızlarının gücünün, gökyüzündeki yıldızların, müziğin, karda yapılan yarışların, kitapların, hayatın ve ne olursa olsun hayata tüm gücüyle tutunan insanların anlatıldığı sıcacık bir roman.