Zaten kendisi başlı başına bir güzellik olan gençliğin kutsallastirmaya ihtiyacı yoktur; içindeki canlı güçler onu trajik olana sürükler ve hüznün, henüz deneyimsiz olan kanını emmesine seve seve izin verir; gençliğin, tehliklere her zaman açık olmasının ve ruhun tüm acılarına dostça elini uzatmasının nedeni de budur.