Eyşan Çobanoğlu
@Kfkr
“İnsanlar biraz çiçeklere benzer. Bazıları hemen açar, bazıları ise doğru zamanı bekler. Ama her çiçeğin güzelliği farklıdır; yeter ki onu koparmadan, sabırla büyümesine izin ver.”
Okuyorum
Hakkari
12 Aralık
22 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Karanlık sokaklar vardır,her köşesinde ustaca umudu gizleyen, karanlık sokaklar vardır, her dönemecinde daha önce hiç tadılmamış,taptaze ,yakıcı günahları ruha armağan eden
Ne anlarız biz aşktan?
Tek kişilik yanlızlığımızda...
"Tek bir an," diye düşünmüştü,"tek bir anın içinde büyük bir suç işleyecek ve sonra hiçbir şey olmamış gibi hayatına kaldığı yerden devam edecekti.Tek bir an!Sonrası yoktu!" Oysa henüz bilmiyordu ,tek bir anlık suçun cezasının bir ömür sürdüğünü...
Her şeye rağmen ıslak gözleri insanı ıstırap verecek kadar umutla doluydu ,hala hayattaydı bedeni hala sıcaktı, inancı hala şu kötülüklerle dolu dünyada çiçek açtıracak güçteydi. Kırmızı onun için kan, ölüm, Savaş demek değildi hiçbir zaman .Kırmızı onun için sevdiği kızın güzel saçlarına taktığı güller demekti, aşk demekti.O kırmızının bu anlamını hiç hiçbir zaman kabul etmemişti ve ısrarla da öğrenmek istememişti yarısından içeri hoyratça sızmaya çalışan ölümü durdurmak istercesine sağ eliyle sıkıca yarasına bastırıyordu. göğsü inip kalkıyor, hıçkırarak ağlıyordu. Tüm gücüyle haykırmak isterken tükenen gücünün son damlaları ile "yardım et ölüyorum" diye tekrar edebildi sadece...