Ümran Bulut
@Killeraskolnikov
87 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Seriyi okumayan bir tek ben kalmış olsam da sonunda ilk kitabı elime geçti ve vakit kaybetmeden bu ayki tbr listeme ekledim.Bu kitaba çok büyük beklentilerle başladım ve beklentilerimin hepsini karşılayamasa da genel olarak severek okudum.Arka kapak yazısı ile bende bir merak unsuru uyandırıyordu ve konu olarak çok özgün şeylerin çıkacağını tahmin ediyordum. Yazar da beni bu konu da şaşırtmayıp çok özgün bir kurgu ortaya koymuş.Zaten kurgusu bu kadar iyi olmasaydı kitabı kısa sürede bitiremezdim.Çünkü yazar her ne kadar kurguda, karakterlerde harikalar yaratmış olsa da olayları birbirine bağlamak hakkında çok da başarılı olamamıştı.Yarım puan kırmamın sebebi akıcılık düzeyinin çok düşük olması ve sonunu tahmin edebilmemdi.Bunun dışında kitap bir genç kurgu türü için aranan tüm özellikleri karşılıyordu.Özellikle Noah karakterini kitap boyunca yüzümde bir sırıtışla okudum.Mara ise aksine yaşadığı olaylar ile beni çok fazla etkileyip duygulandırdı.Dediğim gibi kitap her ne kadar harika karakterlere ve özgün bir kurguya dayansa da bölümler arasında geçişlerde bir merak unsuru bırakılmadığı için bir çırpıda okuyamadım.Sonu da tahmin edilebilirdi yazarın ucunu açık bıraktığı yerlerden sonunda ne olacağını biliyordum ve o son sayfayı okuyunca da şaşırmadım herkesin aksine.Ama tabi ki bunlar ikinci kitabı merak etmeme engel değil deli gibi merak ediyorum ikinci kitabı.Bu ay olmasa da Mart ayında kesinlikle ona yer vereceğim.Siz de benim gibi hala bu seriyi okumadıysanız bir an önce başlamanızı öneririm ama benden tavsiye rs dönemindeyken başlamak gibi bir hata yapmayın.
Bu yorum görüntülenemiyor
İthaki'nin bu bilim kurgu klasiklerinin basımları çok dikkatimi çekiyordu fakat ben bilim kurgu okurken çok sıkıldığım için bir türlü elim gitmiyordu.Maymunlar Gezegeni ise bu yargımı kırmayı
Emin olun genç yaşlı dinlemeyecek türden bir kitap.Sadece filmini izlemekle çok şey kaybediyorsunuz benden söylemesi.
Dorian Gray'in Portesi'ni okumaya klasik olmasının verdiği ağırlıktan dolayı bir türlü elim gitmiyordu.Fakat hakkında birçok övgü dolu yorum okuduktan sonra başlamaya karar verdim.İyiki de bu kararı
Zeplin içinde çeşitli kısa hikayeler bulunduran genel olarak tuhaf ve gizemli bir havası olan bir kitaptı.İçinde konu itibariyle birbiri ile alakası olmayan öyküler yer alıyor ve hepsi de bambaşka bir türe hitap ediyor.Yazar fantazyaya dayalı öyküler yazmak istediğini belirtmişti fakat ben bu türü tüm öykülerde göremedim.Yani birkaç öyküsünde amacını belli ediyordu tabi ki ama fantastik hiçbir unsur görmediğim kısımlarda vardı.Kitap anlatım tarzı açısından çok tuhaf ve mizahi bir dile sahip.Bu durum öykülere de yansıdığı için genel olarak farklı bir havası vardı.En sevdiğim öyküler Ove Lindström İçin Bazı Mektuplar,Rebecka ve Rengeyiği Dağı idi.Bunlar duygu yönü daha ağır basan,hüzünlü bir havası olan öykülerdi.Bir de Janagannath adlı hayal gücümü zorlayan bir öykü vardı ve onu da bu tuhaflığından ötürü ayrı bir sevmiştim.Bunların dışında kalan hikayelerde yazarın ne anlatmak istediğini pek anlayamadım açıkçası,bu yüzden beni çok ta tatmin edemediler.Genel olarak toparlarsam bence aynı türlerden sıkıldıysanız bir şans vermeniz gereken fakat okumazsanız da pek bir şey kaybetmeyeceğiniz bir kitaptı.
Benim de tamamen rastlantı sonucu okuduğum bir eser biraz garip bir dile sahip açıkçası,hayal gücünün sınırlarını aşıyor adeta.