Çocukları kendi okuyacakları kitapları seçmeleri konusunda ehil kılmak onları hayat boyu kitap okumaya programlı hale getirir ve kitap okumayı yetişkinlere has bir şey olmaktan çıkartıp çocuklara kaydırır.
Elbette kütüphaneler zaman zaman sessiz ve sakin olmalı ama aynı zamanda kahkahaların havada uçuştuğu, tartışmaların ve çekişmelerin olduğu bir mekan olmalı.
Kelimeleri ve resimleri hem tüketen hem de onları üretmeye çabalayan motivasyonu yüksek okuryazar bir çocuk yetiştirmek ancak bütünsel bir yaklaşım benimseyerek onları desteklemekle mümkündür.