elife
@Kitabhane
Tek akla, tek yoruma kapanan topluluklar hiçbir şekilde eleştirel bir tavra, tarza, konuma sahip olamaz, tarihsel sorular etrafında kapsamlı çözümlemeler yapamaz, zamanın ve tarihin bilincinde olamaz, entelektüel bir misyon yüklemezler. Tek akla, tek yoruma körü körüne bağlanan toplumlarda hiçbir düşünsel, kültürel, felsefi gelişme, enginlik yaşanamaz. Toplumlarımız, kültürel hayatımız, dini hayatımız Batıyla özdeşleşmek istedikçe, neden batı tarafından istiskal edilerek dışlandıklarının cevabını bulmak zorundadır.
Reklam
Tevhidi dünya görüşüne ve hayat tarzına dayalı inançlarımız/değerlerimiz/ilkelerimiz bizim hiçbir şekilde vazgeçemeyeceğimiz organlarımız/uzuvlarımız gibidir. Aziz İslam'ın sembolik/törensel/bireysel/manevi bir sisteme dönüştürülmüş olması bizlerin, birer birer hayati organlarımızı/uzuvlarımızı kaybetmekte olduğumuzu gösterir.
Hayatlarının "daha sonra" daha iyi olacağını tahayyül eden insanların söylediklerini her gün defalarca duyuyoruz. Aşkla tanıştıklarında ya da boşandıklarında, tatile gittiklerinde ya da emekli olduklarında, iş değiştirdiklerinde, işlerini bitirdiklerinde ya da zam aldıklarında.. Oysa "daha sonra" bazen, çoğunlukla, çok geçtir. Elbette hayal kurmak gerekir ve bazı değişiklikler faydalıdır. Ama hayat burada ve şimdidedir. Bu akşam hayatta olacağımızı kim bilebilir? Ölümün bizim için ne hazırladığını kim bilebilir? Yüreğimiz pişmanlıklarla dolu ölmemek için biraz kuşlar gibi olup şimdinin yoğunluğunda yaşamamak neden?
Kuşlar her andan yararlanırlar. Her başak tohumundan, her güneş ışığından haz alırlar. Kuşların geleceğe ilişkin tasaları yoktur, hayatı yarına ertelemezler, daha sonra daha iyi olacağını hayal etmezler, yaşarlar.
Hayatımızın küçük ve büyük anlarında tüy dökmeye, tutulma dönemlerine izin verelim. O zaman daha güçlü, daha güzel geri döneriz: kuşlar gibi hafif.
Reklam