Bülbül yine me'yustu; vatan virandı gülüm
Uğrunda hayellerim bile yıprandı gülüm
Mecun dahi Leyla'yı anmaz oldu yürekten
Güzeller güzeliydi: hani sultandı gülüm
Yaşamak sonsuzluğu tattı avuçlarında
Ölüm tomurcuklandı: kabir uyandı gülüm
Bir kafdağı kalmıştı varlığından bihaber
Seni görünce, o da tutuşup yandı gülüm
Ay ışığı da bir gün böyle efkâra düşer
Alıngan yüreğine onulmaz yâre düşer
Hani o düşman gibi ok attığı bendenim
Kim bilir nerede kalır, hangi diyara düşer