Ercan Gül

İnsan doğası böyle işte , en çok nefret ettiklerimiz en fazla sevdiklerimiz oluyor hep.
Sayfa 128·Kitabı okuyor
Reklam
İnsan istiyor ki anası ile babası birbirini çok sevmiş olsun. Hiç olmazsa ilk başta. Oysa bizimkilerde yoktu böyle şeyler. Ne adlarının baş harfleri işlenmiş mendiller. Ne kalp çarpıntıları. Ne kaçamak fısıldanan yeminler vardı.
Sayfa 127·Kitabı okuyor
Bu damda bir berbat günler vardır, bir de o kadar berbat olmayan günler. Sonra bir de üstünden tren geçmiş günler.
Sayfa 125·Kitabı okuyor
Rüzgarın esmesine mani olabilir misin? Kar, beyaz yağmasın diyebilir misin? Tabiat karşısında zerre kuvvetimiz olmadığına inanıyoruz ama kaderi değiştiremeyeceğimizi kabullenemiyoruz.
Sayfa 123·Kitabı okuyor
"Ne bu tantana?" Diye seslenmiş Naze. Tepsiye yaydığı pirinçleri ayıklamakla uğraşmaktaymış. Pembe iç geçirmiş. " Hiç Dans ediyorduk sadece." "Nerden çıktı bu şimdi?" dermiş Naze. "Orospu mu olacaksınız başıma?"...
Sayfa 65·Kitabı okuyor
Reklam