Selim
@KitapKitap
Burada yer alan okuduğum kitaplar listesine 2016 yılı öncesi okuduğum kitaplar dahil değildir.
323 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Puan vermedi·57 syf.··
Beğendi
·2021 18. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 18 Nisan 2021 21:36
Kitabın başlangıcında Pascal'dan yapılmış bir alıntı bulunmaktadır:
Sadece aşırı bir fikre
saplanmakla büyüklük belli
olmaz, asıl büyüklük her
düşüncenin karşıtına da dokunabilmektedir.
PASCAL
Sonra kitap henüz o sıralar Nobel kazanmamış CAMUS tarafından yazılmış kısa öndeyişle devam etmektedir. Mektupları yazışındaki gerekçeleri bu kısımda anlatmıştır.
Bu kitabın asıl önemi şuradan kaynaklanmaktadır. O an için mutlak, sonsuz, güçlü gözüken kötülüğün güçlerinin mutlaka yenileceğine dair inancı beslemesi insanlığın ileri gidişinin durdurulamayacağı yönündeki sonsuz inançtır. Mektuplarda sık sık ''siz'' vurgusu vardır, kendi deyimiyle bununla : «siz Almanlar» değil, «siz naziler» demek istemektedir.
Sonuç olarak: Bu kitap Nazilere karşı takınılacak tavır, neden onlarla mutlaka savaşılması gerektiğiyle ilgili tahlillerle ilgilidir. Yazar bu çerçevede edebiyatını kullanarak filozofluğunu konuşturmuştur. Tavır alışını özelde kendisine genelde insanlığa karşı borçluluk duygusuyla yapmıştır.
Çayınızı, kahvenizi alıp vereceğiniz kısa aralarla bir, (bilemediniz) bir buçuk saatte soluksuz okuyup bitirebileceğiniz kitap toplamda dört mektuptan oluşmaktadır. İlk mektup Temmuz 1943 son mektup Temmuz 1944 tarihini taşımaktadır.
youtube.com/watch?v=cskvbTt... Albert Camus: Nobel Konuşması (1957) | Türkçe Altyazılı (Eng Sub)
Çünkü siz umutsuzluğunuzdan bir sarhoşluk yarattınız, çünkü bu sarhoşluğu bir ilke yapıp onun esiri oldunuz; insanın özünde var olan yoksulluğu tamamlamak için onunla savaşmayı, bütün eserlerini yok etmeyi göze aldınız.
İnsanların devriyle tabiatın devrinin ağaç ve anıt şeklinde birbirleriyle sarmaş dolaş olduğu bütün bu çiçekler, taşlar, tepeler, manzaralar! Yanyana duran bu hayalleri belleğim bir potada eritip bir tek yüz yaptı, en büyük vatanımın yüzü. Bu güçlü, tasalı yüzü yıllardanberi üzerine düşen gölgenizle tedirgin ettiğinizi düşündükçe boğazımda birşeyler düğümleniyor. Halbuki bu yerlerden bir kısmını birlikte gezmiştik. O zamanlar, bir gün, bu yerleri sizin elinizden kurtarmak için savaşacağımız aklımdan geçmezdi. Bazı kızgın ve umutsuz anlarımda, San Marco manastırındaki güllerin hâlâ açtığını, güvercin sürülerinin Salzburg katedraline konup kalkmakta devam ettiklerini, Silezya’nın küçük mezarlıklarındaki ıtırların durmadan yeşerdiğini düşünür ve üzülürüm. Ama, başka zamanlar -ki gerçek olanlar sadece bu anlardır- bunlar sevindirir beni. Çünkü, bütün bu manzaralar, çiçekler işlenmiş tarlalar yeryüzünün bu en eski kıt’ası her baharda, size kana boğamıyacağınız şeylerin de bulunduğunu öğretecekler.
Tanrılarla tiranlar arasında bir denge yaratan güçtür insan.