Selim
@KitapKitap
Burada yer alan okuduğum kitaplar listesine 2016 yılı öncesi okuduğum kitaplar dahil değildir.
323 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Birinci mektup
Ben, yurdumu, adaleti de severek, sevebilmek istiyorum. Kan ve yalan pahasına kazanılmış olduktan sonra her türlü büyüklüğün onda toplanmasını isteyemem. Ben yurdumu adaletle birlikte yaşatmak isterim.» O zaman bana: «Haydi canım, siz yurdunuzu sevmiyorsunuz.» dediniz.
öndeyiş
Bir Alman Dosta Mektuplar, Fransa'da, kurtuluştan sonra az sayıda yayımlandı ve yeni bir baskısı yapılmadı. Yabancı ülkelerde yayımlanmasına ise, burada açıklayacağım sebepler yüzünden, her zaman karşı durdum. İlk defa Fransa dışında yayımlanışı bu baskısı ile oluyor. Buna karar vermemdeki en önemli sebep, ülkelerimizi ayıran o gereksiz sınır çizgisini ortadan kaldırma çabalarına, kendi çapımda, bir katkıda bulunmak isteğimdir.
Bir gün Suler'a: «Sen Liovuşka, kendini beğenmişliğinden dolayı iyi olmayan hiç bir şeyi okumuyorsun, oysa Gorki kendine güvensizliğinden dolayı, iyi olmayan birçok şey okuyor. Ben ise iyi olmayan birçok şey yazıyorum, yaşlı bir adamın tutkusundan ileri geliyor bu, herkesin benim gibi düşünmesi isteğinden. Bu iyi bir şey tabii bence, Gorki kötü bir şey olduğunu düşünüyor bunun, sen ise hiç düşünmüyorsun;
Birden silkiniverdi, yumuşak bir sesle: «Şimdi bir öykü anlat bana; sen güzel anlatıyorsun. Bir çocukla, kendi çocukluğunla ilgili bir şey. Senin bir zamanlar çocuk olduğuna inanmak kolay değil. Garip bir yaratıksın sen, sanki büyük doğmuşsun. Düşüncelerinde bir hayli çocuksu, olgunluktan uzak yönler var, ama yaşamı gereğinden çok daha fazla tanıyorsun — daha fazlası da can sağlığı artık. Evet, bir öykü anlat...»
Fransızların üç yazarı vardır, Stendhal, Balzac, Flaubert; bir de Mauppasant belki, gerçi Çehov ondan daha iyi ama. Goncourtlar soytarıdan başka bir şey değildirler, ağırbaşlı görünmeye öykünürler ancak. Yaşamı, kendileri gibi uydurmacıların yazdığı kitaplardan öğrenmişler, ağırbaşlı bir iş yaptıklarını sanmışlardır; ama hiç kimseye yararı olmayan bir şeydi bu.» Bu düşüncesine katılmadım, biraz kızdı Leo Nikolayeviç; karşı durulmaya hiç mi hiç dayanamazdı, düşünceleri ise kimi zaman garip, kaypak bir nitelikte olurdu.