rafkitap

rafkitap
@Kitap_Eylem
Kitap okumak, bir insanın kendine verebileceği en güzel hediyedir.
Reklam
Ne idim, ne oldum, acaba, niye ki? Niçin aşklar yüreğimde yer değiştirdi? Hepsi laf, gerçek olan şu ki, bizleriz anlamsız olan. Hoşlanıyordum duygusallığımdan, derin bir konuşmaya dalıp gitmekten yüreğimle ve acılarımın bekçiliğini yapmaktan. Başım önde, gözlerim gôzkapaklarımın ardında; sanki bakmıyordum kaçamak da olsa çirkin ya da güzel yüzlere. Korkuyordu bozulur diye eldeğmemiş, pırıl pırıl o imge, yüreğine işlediği, tıpkı rüzgârda kımıldayan dalgalar gibi.
Ey aşk, ben bu dünyaya ağlamak için gelmişim; yoktu senden haberim, sen beni ilk kez sınadığında ben on sekizindeydim. İşte, o yıllarda her şeye yukarıdan bakardım; doyurmazdı beni yıldızların ve tan zamanının ışıltısı, ne de kırların yeşili. Umurumda değildi içimi durmadan yakan şan, şôhret tutkusu, yer etmişken yüreğimde güzellik aşkı.
Yağmurlara, rüzgârlara karşı değil, anaları için, düşmana karşı savaşmak istediklerini. Görüyorsun, senden uzaklardayız, en güzel çağımızda; herkesin bilgisi dışında, ölüyoruz yabancı topraklarda seni öldürenler için.
Reklam