'Insan bizim 'evren' dediğimiz bütünün bir parçasıdır.
İnsan kendisini, düşüncelerini ve duygularımı diğerlerinden ayrı görür.
Bu kendi bilincinin bir çeşit optik yanılsamasıdır.
Ve bu yanılsama bizim hapishanemizdir."
şöhretle ölümsüzlüğü yakalamak, diye düşündü. Shakespeare, Homeros ve Horace, insanın "ünlü" olma arzusunun aslında başka bir insan özelliğinden,ölüm korkumuzdan kaynaklandığına inanıyorlardı
Ünlü olmak öldükten sonra bile hatırlayacağınız anlamanına geliyordu şöhret bir çeşit edebi hayat imkanı sunuyordu