İnsan yalnızlığa meylettiği vakit yahut insanlardan uzak olmak istediği vakit Allah'a yaklaşıyordu ve ben istemezdim asla bunu. O ki insan Allah'a yaklaştıkça benden uzaklaşırdı.
İmkansız olsa da işittikleri, aklı değilse de kalbi inanıyordu buna. Ve benim için en tehlikeli olan inanmış bir kalpti.
İlk sillesini böyle vuruyordu bana. İlk yarayı böyle açıyor du. Farkında değildi ve bilmiyordu. Ama ben yine susmuyor, vazgeçmiyordum ve vazgeçmeyecektim de ...