Zeze'nin ağacının ilk çiçek verdiğinde anlamıştı artık hayal dünyasından çıkıp gerçek dünyaya geldiğini çocukluğunun bittiğini ilk o zaman anlamıştı.Sahi ben ne zaman bıraktım çocukluğumu arkada ne zaman hayal dünyamda dönen güzellikleri unutum ne zaman gerçek dünyanın dilinden anladım belki de aklım büyüdü ama kalbim hep çocuk kaldı bir yerlerde unutum çocukluğumu büründüm yetişkin halime .Eğer çocuk kalmanın bir yolunu bulabilseydim hep çocuk kalırdım bir yerlerde...