1havari
@Kitaphavarisi
Șu göğüs kafesimi genișleten umudum var oldukça, güzel günlere olan inancım hiç bitmeyecek.
"Can Yücel"
Batman
152 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Empatiİnsan ve Duygular
𝐄𝐦𝐩𝐚𝐭𝐢 / 𝐀𝐝𝐚𝐦 𝐅𝐚𝐰𝐞𝐫
“Duygular yapay olamaz. Eğer onları hissediyorsan, gerçektirler.”
#kitaphakkında #kitapyorumu
Kitap, sinestezi hastalığına sahip bireyler üzerine kurulmuş bir kurguya dayanıyor. Sinesteziye sahip insanlar; renklerin tadını alabilen, harflerin kokusunu hissedebilen bir algı biçimine sahip. “Gerçekten böyle bireyler var mı?” diye araştırdığımda, evet; her 20 bin kişiden 1’inin bu özelliğe sahip olduğu bilgisine ulaştım.
Bunun “hastalık” olarak tanımlanmasının nedeni, anormal bir durum olarak kabul edilmesi. Oysa bana göre bu bir hastalıktan çok bir farklılık, hatta bir yetenek. Harflerin tadını almak, renklerin kokusunu hissetmek…
Kitapta, bu farklılığa sahip bireyleri keşfedip çıkarları doğrultusunda kullanmaya çalışan bir grubun macera dolu ve sürükleyici hikâyesi anlatılıyor. Kitabın sonunda yer alan bir yazıya göre, bu kurgu; geçmişte gerçekten de oluşturulan bir ekip tarafından Kuzey Koreli savaş esirleri, Amerikan askerleri ve San Francisco ile New York’taki siviller üzerinde yapılan zihin kontrol deneylerinden esinlenerek oluşturulmuş.
Ben severek okudum. İlgilisine tavsiyedir.
Sevgiler.
Hakkari'de Bir Mevsimİnsan ve Hayat
Herkese merhaba
Kitapta Hakkari'de bir köy öğretmeni olan ve kitabın baş kahramanı O'nun başından geçenler düşle gerçeğin harmanlandığı bir olay örgüsü şeklinde anlatılsa da tek mesele aslında O,olarak tanımlanan baş kahraman öğretmenin kendine dair hiçbir şey hatirlamaması ve bir deniz kazası geçirip Hakkari 'de kendini bulduğu sandığı/sanılan bir arayış romanı.
Bunun yanı sıra
Bir dağ başında merkezden uzak diyarlarda yaşayan insanların yaşam koşulları özellikle de kırlarda yaşayan çocukların yaşadığı eğitim, sağlık vs.bir birey için temel ve gerekli olan ihtiyaçlara ulaşma zorluğundaki sıkıntılarını da hissettiren bir romandı.
Kitap için diyebilirim ki ben bir öğretmenin arayışını,varoluşsal durumunu okumadim her şey gözlerimin önünde canlanıyormuşçasına izledim, hissettim...
Akıcı ve yalın bir anlatımı olan ve anlatılan hikayenin sancılarını hâlâ çekmekte olan kırlarda yaşayan çocukların , yetişkinlerin olduğunu unutmayarak ve daha iyi koşullarda her bireyin yaşamasını dileyerek tavsiye etmiş olayım.
Sevgiler.
ᴅᴇʟɪ ᴛᴀʀʟᴀ/șᴇʀᴍɪɴ ʏᴀșᴀʀ
"Öfke insanın dilindeki asma kilidi kırıyor nihayetinde, sakladığınız bütün kötü cümleler saçılıyor etrafa bir anda. İnsan öfkeyle neler söylüyor, neler düșlűyor..."
#Kitaphakkinda#kitaphavarisiyorumluyor
Herkese merhaba. Öncelikle okuduğunuz öykü kitaplarını unutun. Bu kitap gerçekten çok başka. Sonunu tahmin edemediğim, yine duygudan duyguya sürükleyen, ve bir sonraki öyküye geçmeden önce bitirdiğim öykünün bende yarattığı etkisini sindirme ihtiyacı duyarak bitirdiğim bir kitap oldu. Yazarın daha önce 2 kitabını daha okudum ama hep bir sonraki eseri önceki okuduğumu aratmayacak kadar başarılıydı bence.
Son olarak kitabın yetişkinlere yönelik olduğunu belirtip öykü kitabı severlere tavsiye ederim.
Sevgilerimle.
Senin Suçun DeğilPsikoloji
𝙎𝙚𝙣𝙞𝙣 𝙎𝙪ç𝙪𝙣 𝘿𝙚ğ𝙞𝙡/ 𝘽𝙚𝙮𝙝𝙖𝙣 𝘽𝙪𝙙𝙖𝙠
#okudumbitti
Diyor ya hani Șükrü Erbaș: Kim kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle? Heh işte bu kitabı ve benzerlerini okudukça anlam kazanıyor bu mısra. Çünkü insanlar geçmişinde öyle travmalar yaşayabiliyor, öyle kişiliğini etkileyecek aile yaralarına sahip oluyorlar ki çoğu bunu kendi başına atlatmaya çalışıyor ya da yaşadığı şeyler için kendini sorumlu tutuyor.
Biraz bakış açımızı değiştirirsek hiç kimse doğarken kötü, katil, ya da bencil doğmuyor aslında. Herkes masum bir bebek gibi doğarken yaşadıklarımız, maruz kaldıklarımız, içinde yetiştiğimiz ailemiz kişiliğimizi şekillendirip bizi değiştirip dönüştürüyor maalesef.
Hal böyle iken sonradan öğrenilen davranışlar için bir insanı suçlamak ne kadar doğru tartışılır bence. Tabii herkes bunun arkasına sığınıp kötülük yapamaz ama ben böyle kitaplar okuyunca şöyle düşünüyorum"acaba ne yaşadı da bu duruma geldi."Biraz ön yargılarımdan sıyrılmama ve daha geniş bir bakış açısı kazanmama vesile oldu diyebilirim.
Kitabın amacı ise maruz kaldığımız travmalar sonucu kendimizi suçlamak yerine yaşadığımız olayların benzerini her insanın yaşayabileceğini, her insanın derinliği olduğunu o derinliklerden kurtulmanın mümkün olduğunu yaşanmış örnekler ile anlatan yürüyeceğiniz yolda bir sonraki adımınızda ki kararlarınızı etkileyecek bir kitap belki de. Ben severek okudum. Iyi geleceğini düşünen herkese tavsiyedir efendim.
Çevrenizden size miras kalan yaralar sizin suçunuz değil. Sevgiler.
Denizci olan Martin'in edebiyat mezunu Ruth ile tanışmasıyla başlar her şey. Eğitim olarak aynı seviyeye gelme isteği okudukça farklı bir boyut kazanan kişiliği, sonrasında gelişen okuma ve yazma aşkı o kadar müthişti ki hikayesi...
Okurken bitmesin diye yavaşladiğım bir sonraki sayfalarda acaba ne olacak diye merakla ve keyifle okuduğum muhteşem bir yapıttı benim için.
Her kitap sonrası mutlaka bir ders çıkarmaya çalıșrım kendimce. Asla unutmayacağım, belleğimde yer edinen direnişin ve azmin simgesi bir karakter olarak yer edinen Martin'in bana öğrettiği ise bir konuda pes etmemeyi sonuca odaklanmaktan çok hedefe giden yolda çalışıp akışa bırakmanın her zaman daha iyi olduğunu hatırlattı. Ayrıca okudukça aydın sandığı insanlardan daha aydın olması,onu aşağı çekmek isteyen insanlara direnmesi, okuyup yazması ve bu uğurda ki fedakarlıkları üzerimde büyük bir tesir bıraktı.Ayrıca bireyleri maddi olarak" sınıf farklılığı"adı altında ötekileştiren güya" okumuş"insanlara bu farklılığın maddi olarak değil yalnızca bilgi düzeyi ile oluşabileceğini, önemli olan okumak değil okuduğunu idrak etmek, hayatına yansıtmak olduğunu anlatmaya çalışması müthişti.
Eğer hâlâ okumadıysanız seveceğinizi umud eder okumanızı tavsiye ederim.
Sevgiler.
