Oysa herkes öldürür sevdiğini,
Bunu böyle bilin,
Kimi hazin bir bakışla öldürür,
Kimi latif bir sözle,
Korkaklar öperek öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!
Kimi gençken öldürür sevdiğini,
Kimi ihtiyarken;
Kimi şehvetli ellerle boğar,
Kimi sevdiğini altına boğar:
Merhametlisi bıçağını savurur,
Çünkü böyle ölen çabuk soğur.
Kimi az sever, kimi çok,
Kimi alır, kimi satar;
Kimi öldürürken gözyaşı döker de,
Kimi gözünü bile kırpmaz:
Çünkü herkes öldürür sevdiğini,
Ama herkes öldürdü diye ölmez.
"Ben yine ruhumun gecelerinde yalnız kalır ve karanlıklarına çekilir ve düşünür, düşünür ve susarım."
Merhabalar :)
Peyami Safa' nın kaleminden harika bir eser okudum. Milli mücadele döneminde toplumsal değişimleri eleştiren yazar bu eserinde doğru ve yanlış arasında yapılan seçimler ahlak ve yaşam tarzını vurgulamış. Sözde kızlar genç kadınların hikayesinden çok işgal yıllarında modernleşme, kimlik, yalnızlık üzerine bir eser. Bir çok alıntının altını çizdiğim bir eser oldu.
" Beni bir şey bilmemek delirtiyor... Felâket bile olsa öğrenmek istiyorum."
Başkahraman Mebrure, savaş zamanında kaybolan babasını bulmak için İstanbul'a gelir. Mebrure, akrabalarının yanında kalırken kendini farklı yaşam tarzlarıyla eğlence ve gösterişli hayatların içinde bulur. Sonunda roman Mebrure' nin kendi doğru seçimleriyle insanın çevresindeki etkilere rağmen güçlü kişiliğini anlatır. Sıkılmadan okunacak harika bir eser tavsiyedir.