Ayrılık bazen sadece bir insanın gitmesi değildir. İnsan, sevdiği biri gidince sanki içindeki bazı güzel duyguları da kaybeder. Eskiden onunla konuşurken geçen zamanın nasıl geçtiğini anlamazken, şimdi dakikalar bile çok uzun gelir. En zor olan şey ise alıştığın birinin bir anda yabancı gibi olmasıdır. Bir zamanlar her şeyini anlattığın kişiyle artık konuşamamak insanın içinde büyük bir boşluk bırakır.
İnsan unutmaya çalışsa bile bazı şeyler hep hatırlatır. Bir şarkı, bir sokak, küçük bir söz bile geçmişi yeniden akla getirir. Belki zaman geçer ama bazı duygular kolay geçmez. Çünkü insan en çok da yarım kalan şeylere üzülür. İçinde hâlâ söylemek istediğin şeyler varken susmak çok ağır gelir.
Bence ayrılık insanı değiştirir. İnsan eskisi kadar kolay güvenemez, eskisi kadar rahat bağlanamaz. Ama yine de hayat devam eder. İnsan zamanla acısıyla yaşamayı öğrenir ama bazı insanlar kalbinin bir köşesinde hep kalır...