"kimse seni, sen olduğun için sevmeyecek. Herkes seni, seni sevmenin onlara ne kadar yakışacağını düşündüğü için yani kendileri için sevecek . Ve bu demek oluyor ki insan böyle yaparak yine kendini sevecek . Sen, hiç sevilmemiş olacaksın hikâyenin sonunda."
“Doğduğu günden beri hayatın, kader denilen örgüsü içinde ona reverans yapma biçimi o kadar acı olmuştu ki... Sevdiği insana şimdi yaptığı bu kurlar ona yaptığı reveransın en mükemmel haliydi.”
“Kişi kendinden başkasına, başka bir bedene, başka bir ruha ne kadar dürüst olabilir ki? Yaşadığı duygu durumunu, hissettiği içselliği ne kadar aktarabilir ya da yalın bir dille nasıl ifade edebilir?”