Bir kez olsun eğil de,denizin kalbine bak
Susmak yine o yangın,yine mahkûm bir keder
Nur-ı aynım, ıslak bir karanfil mi gözlerin
Her yaprağı nazenin,her çizgisi ağlamak
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gördüğün her rüyayı sana zehir edenler
Mağrur ama çaresiz birer devran oldular
Ruhunu bir başına bırakıp da gidenler
Kendi rüyalarında şimdi vîran oldular
Nereye yürüdüysem bakışın, duruşun,sesin
Anladım; söndürmeliyim tutuşan yüreğimi
Kendimi yakmış olurum yakarsam bu şehri
Çünkü sen her şeyinle bendesin
Nihân kıldı gözlerin bana kapılarını
Oysa ben gözlerinden varırdım yüreğine
Her bakışın bir damla âb-ı zindegân idi
Hicranlı her gülüşün bin yıllık figân idi
İçime,soluşundan sonra koyu renklerin
Birer şîrpençe gibi düştü gözbebeklerin
Feryadıma gök bile bîgane değil şimdi
Tuğyanım yollarını süsleyen sebil şimdi
Söyle,kurtuluşun mu,harabın mı gözlerin
Gözlerinde mi mehtabın mı gözlerin