Halime

Bir kez olsun eğil de,denizin kalbine bak Susmak yine o yangın,yine mahkûm bir keder Nur-ı aynım, ıslak bir karanfil mi gözlerin Her yaprağı nazenin,her çizgisi ağlamak
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gördüğün her rüyayı sana zehir edenler Mağrur ama çaresiz birer devran oldular Ruhunu bir başına bırakıp da gidenler Kendi rüyalarında şimdi vîran oldular
Nasıl da susuyoruz dokunarak acıya Suyun kalbinde ateş, ateşin kalbinde ben
Nereye yürüdüysem bakışın, duruşun,sesin Anladım; söndürmeliyim tutuşan yüreğimi Kendimi yakmış olurum yakarsam bu şehri Çünkü sen her şeyinle bendesin
Nihân kıldı gözlerin bana kapılarını Oysa ben gözlerinden varırdım yüreğine Her bakışın bir damla âb-ı zindegân idi Hicranlı her gülüşün bin yıllık figân idi İçime,soluşundan sonra koyu renklerin Birer şîrpençe gibi düştü gözbebeklerin Feryadıma gök bile bîgane değil şimdi Tuğyanım yollarını süsleyen sebil şimdi Söyle,kurtuluşun mu,harabın mı gözlerin Gözlerinde mi mehtabın mı gözlerin