Kendimize acımaktan, kızmaktan vazgeçtiğimiz gün başlarız iyileşmeye. Kendimizi her halimizle sevip, kabul ettiği-
mizde geçmeye yüz tutar acılarımız, kapanmaya başlar yaralarımız.
Yaptıklarımla, yapamadıklarımla, başardıklarımla, başaramadıklarımla ben buyum ve aslında kendimi sevmem için hiç-
bir bahaneye ihtiyacım yok demenin zamanı.
Bu güne kadar her ne yaptıysak ya da yapamadıysak başkalarının bizle ilgili düşünce ve beklentilerini bir kenara bırakarak kendimize yepyeni bir gözle bakmamızın zamanı gelmiştir belki.
Bizi canlandıracak, şımartacak, neşelendirecek her şeyi yapalım. Çünkü bu dünyaya, evrene yapacağımız en büyük katkı sadece ve sadece kendimizi sevmektir.