Ru Nümâ

En çok yere düşenler, bir gün dimdik durmayı becerebilirler, Sonunda tek başına güçlü olmayı öğrenmişlerdir.
Sayfa 145·Kitabı okudu
Reklam
En çok ağlayanlara yakışır aslında güzel gülüşler, Sonunda yürekten gülmeyi öğrenmişlerdir çünkü...
Sayfa 145·Kitabı okudu
“Ben insanları ruhumla severim” der Mevlana... “Akıl unutur, kalp kırılır.” Biliriz yüreğimizin derinliklerinde; her kış bahara gebedir ve en karanlık an şafak sökmeden önceki andır.
Sayfa 145·Kitabı okudu
Bazılarımız hem kuş hem kuşçu olacak. Kimi zaman göklerde uçarken kimi zaman kanatlarımız kırık dostlarımızın kapısını çalacağız ve kapımızı açacağız yaralı gelenlere...
Sayfa 145·Kitabı okudu
Bir dostum bana; hayat “Alcatraz Kuşçusu” filmindeki “Kuş ve Kuşçu” olmak gibidir demiş ve sonra devam etmişti: “Hayatımıza yaralı şekilde birçok kişi girip çıkar. Ya da öyle görünürler. Onları elimizden geldiğince tedavi ederiz, sonra giderler. Sonra bir başkası gelir. Ruhumuzu veririz, sonra gider,sonra bir başkası daha… Onların yaratılışı gitmektir. Kuşçunun yaratılışı ise; tedavi etmek. Ha bu arada alışır o kuşa... Sever, bağlanır. Ne kadar dayanılmaz bir acıdır bağlanılanın gitmesi.... Ama o hep gideceği günü beklemektedir aslında.... O uçmak için yaratılmıştır. Diğeri yara sarmak için...
Sayfa 144·Kitabı okudu
Reklam