İnsan, çevresiyle etkileşim halinde olan bir varlıktı. Sözcükler sadece insanlar arasında kullanıldığında anlam kazanıyordu. Ve hayatın anlamı ya da fazileti, kurduğumuz ilişkilerin derinliğiyle yakından bağlantılıydı.
Ne çocuk aklına inanırım ne de yaşlıların bilgeliğine. Hayat tecrübemizin tamamı, hayatı anlamlı kılan ayrıntılardan ibarettir. En tecrübeli olduğumuz an, içinde yaşadığımız andır.