Yalnız fakat kendi içinde dopdolu yazarın yarattığı kahraman Arif(bi susmadın be Arif)
Önüne geleni hikaye ettin , kurdun da kurdun. Hayatın kurmacadan ibaretti bu da beni sıktı.. Ne söylediğini kendi de bilmiyor boyuna konuşuyor. Bi dur sakinle.
İlhami Algörün “Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku” eserini okuyup filmini izleyince beğenmiştin doğrusu. Bu kitapta devamı fakat yarım bırakıyorum.
Son olarak İlhami Algör Arif’i asla bi başına bırakmasın, mutlaka başını bağlasın.
Çekilmiyor .
Nazım Hikmet’in bir hapishanede yıllar yılı kumaş dokuduğunu biliyor musun misal ? Direnmek öyle ilmek ilmek bir şey, dokunan şey bu direnmek dediğimiz .
Topuklarımız bugünün başladığı çizgiden aşağıya , bir yok zamanın uçurumuna, dünün yokluğuna sarkıyor. Güçbela parmak uçlarımızla bugüne tutunup kendimizi son anda yarına atıyoruz . Düşünmenin mümkün olmadığı bir zaman çizelgesi bu.