Bizler, anne-baba olarak kucağımıza alıp sevmediğimiz, öpüp okşamadığımız, bir tatlı tebessümü dahi esirgediğimiz, dost olamadığımız nice Ayşelerin ölümüne neden olabileceğimizi düşündük mü? Aradığı güveni ailesinde bulamayan çocuklarımızın sevgi maskesi giydirilmiş sahte bir gülücüğe, tatlılıkla süslenmiş bir çift söze nasıl da kanıp gidebileceğini anlamamız için daha kaç Ayşe'nin evden kaçması, intihar etmesi gerekiyor bilmem ki?
İlgisizlik ve sevgisizliğin insanı her türlü arayışa itebileceğini, sevgiye susamış insanın sonunu düşünmeden her türlü davranışa girişebileceğini bilseydi ona böyle bakmazdı.
Çiçek yetiştiremeyenler evlerine yapay çiçek koyar!.. Eğer biz öğrencilerimizi yakından tanımazsak, yetiştirmeyi başaramazsak onları "yapay öğrenci" haline getiririz.