Kitaptan Anne

Kitaptan Anne
@Kitaptanne
Yaklaştı. artık nefesi ensesindeydi. kokusunu içine çekti "Buğday!" ne yapacağını bilemedi. dizlerinin dermanı kesildi. çeyrek Yüzyıl boyunca bu anı beklemişti ama şimdi ne yapacağını bilemiyordu. "Kaknuşşam!" diye kulağına fısıldamak geçti içinden "Olmaz!" sarılmayı düşündü "Hayır hayır .." iç geçirdiğini duydu ağlıyor muydu ? bekledi Buğday kokusunu içine çeke çeke bekledi o anda donup kalmayı diledi kıyamete kadar Öylece donup kalmak acıkmadan susamadan Konuşmadan hareket edemeden
Güven ve sevgi sonuna kadar karşısındakine açan insanların kırılması çabuk , affetmesi de zor olurdu
"Gunala! Bir mümin, peygamberi sevince böyle sevmeli. İşte! Aşk buna derler.." Evet efendimiz, benim size sizin de Kaknusia 'ya beslediğiniz aşk gibi
Çektiğim Sevgi miydi , Aşk mıydı bilemedim. Zamanı kaybettim... şimdi bile bir girdaptayım, çıkamıyorum. sahilim neresi bilemiyorum. Dalımı toprağa verdim tutunamıyorum, varlığımı Yitirdim , kayboldum, ayaklarım kayboldu Yürüyemiyorum.
Sen oldukça şakıyacak , sensiz susacağım