Yaklaştı. artık nefesi ensesindeydi. kokusunu içine çekti "Buğday!" ne yapacağını bilemedi. dizlerinin dermanı kesildi. çeyrek Yüzyıl boyunca bu anı beklemişti ama şimdi ne yapacağını bilemiyordu. "Kaknuşşam!" diye kulağına fısıldamak geçti içinden "Olmaz!" sarılmayı düşündü "Hayır hayır .." iç geçirdiğini duydu ağlıyor muydu ? bekledi Buğday kokusunu içine çeke çeke bekledi o anda donup kalmayı diledi kıyamete kadar Öylece donup kalmak acıkmadan susamadan Konuşmadan hareket edemeden
Çektiğim Sevgi miydi , Aşk mıydı bilemedim. Zamanı kaybettim... şimdi bile bir girdaptayım, çıkamıyorum. sahilim neresi bilemiyorum. Dalımı toprağa verdim tutunamıyorum, varlığımı Yitirdim , kayboldum, ayaklarım kayboldu Yürüyemiyorum.