Hiçbir şey hayat kadar öğretici
değildir ama hiçbir şey hayat kadar körletici de değildir. Tecrübe, bizi yaşanılan hayatın kaçınılmaz olduğu fikrine götürüyor ise, bu körletici bir tecrübedir. Bu şekilde, tecrübenin bize kazandırdığı şey, aslında kaybettiklerimize alışmaktır. Çok tecrübeli olarak bize tanıtılan çoğu insan aslında bir çok değerini kaybeden insandır. Tecrübe, bize tembellik ve pasiflik aşılıyorsa, hayat bize neyi öğretmiştir?