“Atiyi (geleceği) karanlık görerek azmi bırakmak…
Alçak bir ölüm, varsa, eminim budur ancak.
Dünyada inanmam, hani görsem gözümle.
İmanı olan kimse gebermez bu ölümle:
Ey dipdiri meyyit, İki el baş içindir.
Davransana! Eller de senin, baş da senindir!
His yok, hareket yok, acı yok! Leş mi kesildin?
Hayret veriyorsun bana, sen böyle değildin.
Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
Kendin mi senin, yoksa ümidin mi yüreksiz?
Karşında ziya yoksa, sağından ya solundan
Tek bir ışık olsun buluver; kalma yolundan.
Alemde ziya kalmasa da halk etmelisin, halk!
Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!”