Sisteme neredeyse aşığız ama aynı sistemin çıktısına tahammülümüz yok.
Toynbee: "Başarıların en büyüğü, iş ile oyun arasındaki çizgiyi belirsizleştirmektir. "
İnsanlar neden çocuğu katkı maddeleriyle mükemmelleştirip kendi damak zevklerine ve tüketimlerine uygun hâle getirme yarışı içerisindeler, anlamak mümkün değil.
Unutmayalım, çocuk özümüzün özüdür. İnsanın özü, özüne hiç yük olur mu?