Nasılım biliyor musun? Kimseye acımı belli etmemek için gülüyorum. Kimse yıkıldığımı anlamasın diye şakalar yapıyorum. Nasılsın diye soran olursa iyiyim diyorum. Başkası ağlayabiliyorken ben içime atıyorum bu aralar. Kalp zaten yokluyor, düşünmek ağır geliyor nefes alamıyorum ama kimseye çaktırmıyorum. Hep iyiyim ben, hep mutluyum, hep neşeliyim ama işte oturunca bir köşeye o zaman dizlerimin bağı çözülüyor, düşüncelere dalıyorum. Öksürüyorum bu aralar. Herkes soğuk algınlığı sanıyor, ilaç al geçer diyorlar, keşke bir ilaç olsada her şeyi unutsam, yoksa bu beden bu acıyı kaldırmıcak biliyorum...!