Axıb daşan fəvvarə kimi ol,sadəcə suyu saxlayan hovuz kimi yox.Bütün həyatım boyu mən hovuz olmağa çalışıb,heç vaxt öz divarlarımdan kənara çıxmadım.
Sonra heç vaxt başa düşməyəcəyim səbəb üzündən panika hücumlarından əziyyət çəkməyə başladım.Əsla olmaq istəmədiyim insana çevrildim.
İşin çox dərinliyinə getmişdi;insanı öz arzusundan ayıran o uçurumu keçmişdi və indi artıq geriyə yol yox idi.
O nə geri ,nə də irəli gedə bilirdi. Ən asan yol,sadəcə səhnəni tərk etmək idi.