Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'a "Amellerin hangisi daha değerlidir?" diye sorulunca, şöyle buyurmuşlardır:
أَنْ تَمُوتَ وَلِسَانُكَ رَطْبٌ بِذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ.
"Ölüm halindeyken bile dilindeki Allah zikrinin ıslaklığı devam eden kimsenin zikridir."
Hava, su ve ekmeğin yokluğunda neler olabileceğini tecrübeyle kavrayan insan, okuyup yazmadığında başına geleceklerden habersiz. Çünkü bunların yokluğu, ölüme ya da hastalığa neden olmuyor. O zaman okuma ve yazma, bedenin hayati ihtiyaçları arasında neden görülsün! Yazmadığımızda tansiyonumuzun düşmeyeceğinden, okumadığımızda nefes darlığı çekmeyeceğimizden eminiz. Oysa dengemizde ve nefesimizde pay sahibidir okumak ve yazmak.