Nermin
@Kucuk_Kitap_kurdu
Öğretmen
27 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
“Küsmene gerek yok” dedi annesi. “Bu kadar çok küsmemelisin zaten. Bizleri de anlaman lazım biraz.”
Çocuk ağzının içinde bir yerlerde “Küsmedim” gibisinden bir şeyler geveledi. Küsmüştü oysa. Sadece küstüğünü söylemeyi gereksiz buldu. Söylememek söylemekten daha iyiydi çünkü. İnsan daha az üzülüyordu. Küstüğünü söylediğinde gönlünün alınmasını bekliyor, alınmadığında daha derinden kırılıyordu. Bakmıştı küstüğünü duyurmak kimseyi harekete geçirmiyor, o da zamanla söylememeyi öğrenmişti. Küslük o kadar gri ve kırçıllı bir şeydi ki biri dikkatle baksa zaten görürdü değil mi? Kimse o kadar dikkatli bakmıyordu ve küstüğünü gören bi Allah’ın kulu yoktu. Yine de sonunda böylesini tercih etmişti çocuk. Hiç değilse söylemeyeyim ve kalbimin tamir edilmesini umarak beklemeyeyim. Çocuk büyüyünce küsmeyen ve gönlünün alınmasını da beklemeyen biri olmak istedi. Kimseyi küsecek kadar önemsemeyen biri.
Güzel bir alıntı ben de size kitap önermek isterim 
Yalnız Bir Opera 
Saatleri Ayarlama Enstitüsü 
Korku
Teşekkür ederim 🙏 Yalnız bir opera dışındaki ikisini okumuş, çok beğenmiştim. Bunu da listeme ekliyorum 🙏
352 syf.
Çok ayıp 😮☺️