selam, hic aklimda olmadan kitapliktan bir anda aldigim othello'nun incelemesini yapiyorum.
dedigim gibi hic aklimda yoktu, ne okuyacagimi bilemedigim icin gozume carpti, okumaya basladim. ilk soyleyecegim, kitabi okurken delirdim. nedenini hemen soleyeyim: othello salaginin beyinsizce hareket etmesi, hele iago aptali... yani iago othello ve desdemona'nin arasini bozarak ne elde etti onu da anlamadim. cassio'nun masumlugu da beni bitirdi. iago'dan baska uyanik ve kotu yoktu yani. iago'nun karisini cok sevdim bu arada. ama soylemek istedigim sey, kitapta kocasini aldatmamasina ragmen iftira yiyen bir kadinin uygunsuz bir kelimeye layik gorulmesi. o kadar sinirlendim ki okurken... o kelimenin ne oldugunu su an burada soyleyemem, anlamissinizdir belki. ozellikle bunun vurgulanmasina da ayri bir delirdim zaten. desdemona'nin othello'ya pasaymis gibi davranmasida cok sinirimi bozdu, hak etmiyor cunku. sonunun boyle olacagi belliydi ama iago'nun emilia'yi oldurmesini beklemezdim, karin o senin be! hicbir karakterin dogru yani yoktu resmen ya. sonda othello'nun pismanligi, cekecegi cezasi, iago salaginin gebermesi beni tatmin etti ama iki tane kadin sucsuz yere oldu (ayni turkiye'dekiler gibi, cok tanidik yani). bir de hosuma giden bir sey de, cumlelerin kafiyeli olmasiydi, o yonden cok guzeldi sevdim bu durumu. okudugum ilk tiyatro oldugu icin her tiyatro metninde boyle mi bilmiyorum ama cok guzel olmustu.
soyleyeceklerim bu kadar. okudumasanizda olur bence, okursaniz iyi okumalar🪽