Emre Kuloğlu

Kırılırda bir gün bütün dişliler Döner şanlı şanlı çarkımız bizim Gökten bir el yaşlı gözleri siler Şenlenir evimiz barkımız bizim Yokuşlar kaybolur çıkarız düze Kavuşuruz sonu gelmez gündüze Sapan taşlarının yanında füze Başka alemlerle farkımız bizim Kurtulur dil, tarih, ahlak ve iman Görürler nasılmış, neymiş kahraman Yer ve gök su vermem dediği zaman Her tarlayı sular arkımız bizim Gideriz nur yolu izde gideriz Taş bağırda, sular dizde gideriz Bir gün akşam olur bizde gideriz Kalır dudaklarda şarkımız bizim N.F.K
İnsan dünyada garip ve yalnızdır. Bu gurbet ve yalnızlık hissini özellikle hayatın memata döndüğü akşam saatlerinde, hayatın yokluğu döndü sonbaharda hissedersiniz. O yalnızlığı size ilahi bir teslimiyet, Cenab-ı Allah’ın varlığı unutturur. “Ey kulum sen benden geldin, yine bana döneceksin”. Bu mühim bir lütuftur.
Sayfa 14
Ayçiçeği tarlası hüznü içimde büyüyen
YAĞMUR!
Kadim bir hüzün düştü toprağın bağrına. Vuslat içine çekti toprağın kokusunu. Ah ne güzel bir kavuşma.
Şiir
Sigarasını içerken rüzgar ile yarışan kazanamaz. İnsan, elindekini paylaşmayı bilmeli hayatla. Derin bir nefes alıp, rüzgarın eşsiz içişini izlemeli.. open.spotify.com/track/3ysDvnhfG...