Yusuf odaya girip de, Züleyha ona "gelsene" dediğinde, Yusuf bu putu görmüştü. Yüzü örtülmüş ve görmez kılınmış bir görünür tanrı. Züleyha, demişti, Yusuf, putunun yüzünü neden örttün?
Züleyha, hal diliyle utancını anlatmıştı: Görmesin, diye birazdan burada olacakları.
O zaman, peki, demişti, Yusuf, Züleyha'ya. Sen, görüş gücü bile bez parçası ile yok olan bir puttan utanıyorsun da, her yerde olanları ve olacakları bilen, her zamanda olanları ve olacakları gören, üstelik kalplerin içindeki niyetleri dahi bilen, kendisine gizli saklı olmayan benim Rabbimden neden utanmıyorsun?
Siz, yazgınızla iffetli,
çaba harcamayacaksınız eteğinizdeki çamuru akıtmaya.
Ben yazgımı yükleneceğim önce
sonra yazgımdan iffet çıkaracağım.
Bu yüzden Yusuf'un arka taraftan yırtılan gömleğinden Züleyha'nın önden yırtık eteğine kadar uzanacak yolum, adım adım, aşk benim hakkım.