Fakat buna rağmen bu çocukların nasıl olup da başka birine bu derece ehemmiyet vererek bütğn kafalarını onunla alakadar edebildiklerini anlayamıyordu. Bir insanın kendisi kadar, kendi düşünceleri, dertleri, korkuları ve noksanları kadar ne meşgul edebilirdi? Halbuki bütün arkadaşlarının gözünde sanki sihirli bir gözlük vardı ve onların kendilerini görmelerine mani oluyordu. Bu kadar ahmakça bir körlüğe başka türlü mana verilemezdi.