Reklam
Seninle tanıştığımda sanki ben seni iyi tanıyordum.
Sende gördüğüm ve beni iyileştirecek zannettiğim şeylerin, yıllardır tanışmayı reddettiğim iyileşmemiş yaralarım olduğunu zamanla anladım. Sen bana yaralarımdan tanıdıktın.
Bir zaafımı ortaya bıraksam güldün, yarım kaldığım bir cümleye başlasam kestirip attın.
Bir boşluğumu keşfetsen büyüttün, bir hayalimi anlatsam küçümsedin. Yumuşak karnımı açıkta bıraktığımda vurdun zamanla. Seni hâlâ seviyor ve yalnız sana güveniyordum.
Sevdikçe can yakmaya, güvendikçe korkutmaya devam ettin. Ben senin içindeki karanlığın boğduğu bir çocuk olmaya başladım. Ben aslında senin gözünde senin çocukluğun oldum. Çocukluğunda nerden vurulduysan ordan vurdun bana da.
Bari böyle iyileşenilseydin! O da olmadı.
Şimdi anlıyorum sen senden özünü çalanların yerine beni cezalandırdın. Hedefin bendim ama kaynağın değildim.
İyi ki delirttin yoksa akıllanamazdım
Reklam