“Bir kere karşına çıksaydım, dinler miydin beni?
Ya da düşünür müsün beni, Karanlık gecelerin içinde kaybolduğumda?
Gözlerimi kapattığımda, Hayalim bir yıldız gibi parlar mı zihninde?
Adını anarken bile savruluyorum rüzgârda.
Bir umut kırıntısı gibi dolanıyorsun içimde.
Tanımadık birbirimizi belki, ama özlemim bilinmeyen bir yolculuk gibi.
Bir gün, bir tesadüf anında, göz göze gelebilir miyiz, bilmiyorum.
Ama şimdi, her seni düşündüğümde,
Sen de düşünür müsün beni, bir parça kalbinde?
Düşünür müsün beni, kim bilir…
Geceleri uyurken gelir miyim aklına?
Belki de sensizliğin yankısıyla konuşurum rüyamda,
O sen olmasan da, dinler misin beni?
Tüm planları yakıp herkesi unutsam,
Bir umut çıksa ve konuşmaya başlasa, ‘Bekle,’ dese mesela. ‘Bekle, geleceğim.’
O bekleyişin sonunda gelmesen de, Yıllar içinde bir gün, bir an da olsa,
Sever misin beni?”