Nefes alamıyorum... Ne ölebiliyor, ne yaşabiliyor ne de mutlu olabiliyorum. Öyle bir noktaya geldim ki; nefesim kesilene kadar koşmak isterken tek bir adım bile atamıyorum. Altında huzur bulduğum gökyüzü bile üstüme geliyor. Kalabalıktan ve gürültüden dem vurduğum halde ne sessizliğe ne de sensizliğe alışamıyorum. Aldığım her nefeste ölüyorsun içimde. Beni yaşatan nefes seni öldürüyor. Tabi buna yaşamak denirse.