Düşünceler insanın kafasında çobansız koyunlar gibi, birbiriyle bağlantısız, kopuk kopuk dolaşır durur, onları toparlayacak kimse yoktur... Anlamsız yaşam dedikleri bu işte! Bir kaçabilsem bu yaşamdan! Dönüp ardıma bakmaksızın... insanın aklı bir şeylere erdi mi, nasıl da acı çekiyor!
Bugün çalıştı, karnını doyurdu insan, yarın da çalışacak, yine doyuracak karnını; hayatı boyunca çalışıyor, yiyor; güzel olan nedir bunda? Bu arada çocukları oluyor, önceleri eğleniyor onlarla, ama onlar da yemeye başlayınca kızıyor onlara, küfürler ediyor 'Nedir, durmadan yiyorsunuz pisboğazlar. Büyüyün artık, çalışmaya başlayın.' ve çocuklarını ev hayvanlarına çevirmek istiyorlar, bunun üzerine onlar da çalışmaya, kendi karnını doyurmaya başlıyorlar, aynı tekdüze hayat her zaman olduğu gibi, yeniden başlıyor. İnsan mantığını bağlayan zincirleri koparanlardır yalnızca gerçek insan. Ve işte sizler bu işe girişme gücünü gösterdiniz.